Το ξαφνικό λουκέτο στην Torg Hellas, διαχειρίστρια εταιρεία των σουπερμάρκετ «Mere», λόγω κυρώσεων, έχει προκαλέσει σειρά αντιδράσεων.
“Δεκάδες εργαζόμενοι της Mere έχουν χάσει τη δουλειά τους και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία επίσημη ανακοίνωση για το μέλλον τους”
Απ’ όσο έχουν αναφέρει οι μέχρι πρότινος υπάλληλοι δεν έχουν τη δυνατότητα ένταξης σε πρόγραμμα ανεργίας ούτε μπορούν να διεκδικήσουν μόνιμες αποζημιώσεις.
Παράλληλα, καμία ενημέρωση δεν έχει δοθεί στις προμηθεύτριες εταιρείες -κυρίως μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις- σχετικά με το τι θα γίνει με τα προϊόντα που έχουν ήδη παραδώσει και τα χρήματα που οφείλονται από τις πωλήσεις.
Torg Hellas. Μια παρουσία που δεν απέδωσε τα αναμενόμενα
Τα Mere δεν ανέπτυξαν ποτέ τη ραγδαία ανάπτυξη που ορισμένοι αναλυτές και παράγοντες της αγοράς είχαν προβλέψει.
Διατηρούσε χαμηλό προφίλ και απευθυνόταν σε ένα συγκεκριμένο και περιορισμένο κοινό, κυρίως τους λεγόμενους «price hunters» και όσους διατηρούσαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, δεσμούς με τη Ρωσία ή την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Αντιδράσεις στα κοινωνικά δίκτυα
Σημαντικές είναι και οι αντιδράσεις που έχουν εκδηλωθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η εταιρεία ή οι διαχειριστές των λογαριασμών της, παρά την αναστολή λειτουργίας, προχώρησε σε δύο αναρτήσεις.
“Οι χρήστες αντέδρασαν έντονα, αποδοκιμάζοντας την εξέλιξη και αποδίδοντάς την σε «άλλες» αιτίες”
GMN Insight
Τα Mere δεν κατάφεραν να αποκτήσουν ουσιαστική παρουσία στην ελληνική αγορά παρόλο που προσπαθούσαν να βρουν ακίνητα στις μεγάλες πόλεις.
“Με μόλις 11 καταστήματα η διαχειρίστρια εταιρεία ουσιαστικά αγωνιζόταν για την επιβίωση της”
Δεν διέθετε ωστόσο υποδομές όπως, ένα κέντρο διανομής, οργανωμένα τμήματα ούτε έμπειρα στελέχη. Οι περισσότερες μεγαλύτερες επιχειρήσεις δεν είχαν συνεργασία για πολλούς λόγους.
Παρότι η μητρική εταιρεία αποτελεί κολοσσό στη Ρωσία, με εκατοντάδες ή και χιλιάδες καταστήματα, αυτό δεν είχε καμία πρακτική αντανάκλαση στην Ελλάδα.
Η μητρική δεν μπόρεσε να στηρίξει, ούτε με προϊόντα -κάτι λογικό λόγω του εμπάργκο- ούτε με άλλους τρόπους. Η όλη προσπάθεια στηρίχτηκε σε ένα τύπου visionary marketing και στερούνταν στρατηγικής και σχεδίου.
Τα 11 καταστήματα ήταν διάσπαρτα σε όλη την επικράτεια λειτουργούσαν χωρίς οργανωμένο δίκτυο logistics. Οι περισσότεροι προμηθευτές της ήταν μικρομεσαίες επιχειρήσεις που πάλευαν να κρατηθούν ή να μπουν στην αγορά, ελπίζοντας σε μια επανάληψη της επιτυχίας που γνώρισαν τα Lidl όταν πρωτοεμφανίστηκαν στην Ελλάδα.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική και το αποτέλεσμα αρνητικό κυρίως για τους εργαζόμενους.
Η πολιτεία έχει χρέος να κινηθεί με γνώμονα το συμφέρον των πολιτών της, ανεξάρτητα από την εθνικότητα του εργοδότη.
