Οι πρόσφατες ανακοινώσεις του Υπουργείου Ανάπτυξης και η εξειδικευμένη οδηγία της Ανεξάρτητης Αρχής (ΑΑΕΑ&ΠΚ) για την εθελοντική μείωση τιμών από τις 31 Αυγούστου φέρνουν στο προσκήνιο μια γνώριμη συνταγή.
Η αγορά καλείται να επιστρέψει στο μοντέλο της «Μόνιμης Μείωσης Τιμής» του Οκτωβρίου του 2023. Ωστόσο, αν αναλύσουμε τη στρατηγική πίσω από τις ημερομηνίες και τα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα του μέτρου.
Ξεκινάμε με την παγίδα της 27ης Αυγούστου
Η Ανεξάρτητη Αρχή ορίζει ως τιμή αναφοράς για την μείωση της τιμής ραφιού της 27 Αυγούστου. Πρακτικά, αυτό δίνει ένα άτυπο «ελεύθερο» στις εταιρείες να διατηρήσουν τις τιμές στο υψηλότερο επίπεδο ever καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού (ή και να προχωρήσουν σε οριακές ανατιμήσεις). Η όποια μείωση του 5% ή 10% τον Σεπτέμβριο θα εφαρμοστεί πάνω στην πιο «ξεχειλωμένη» βάση.
Το δεύτερο σοβαρό ζήτημα είναι το πάγωμα ή η ελάττωση των προσφορών.
Παρόλο που η οδηγία απαγορεύει ρητά τον συμψηφισμό της μείωσης με τις τρέχουσες προσφορές (1+1, κουπόνια), ο εμπορικός κίνδυνος παραμένει καθως οι εταιρείες, για να ισοφαρίσουν τη χασούρα του Σεπτεμβρίου, ενδέχεται να μαζέψουν την προωθητική τους ένταση μέσα στο καλοκαίρι.
“Ο καταναλωτής κινδυνεύει να πληρώσει ακριβότερα το καλάθι του τώρα, για να πάρει μια ονομαστική έκπτωση μετά”
Το τρίτο ζήτημα που βλέπω είναι ότι τελικά μιλάμε για μια χειρότερη εκδοχή σε ένεση του 2023. Το 2023, η αντίστοιχη πρωτοβουλία επέβαλλε υποχρεωτική εξάμηνη δέσμευση. Σήμερα, το πλαίσιο επιτρέπει στις επιχειρήσεις να συμμετέχουν ακόμη και για το μίνιμουμ διάστημα των μόλις δύο (2) μηνών. Η ιστορία έδειξε ότι τέτοιου είδους διοικητικά πυροσβεστικά μέτρα έχουν ημερομηνία λήξης και μόλις εκπνεύσουν, οι τιμές επανέρχονται δριμύτερες. Το τέταρτο κομμάτι είναι αυτόνομου δεν μιλάει κανείς ούτε προβλέπεται από τις οδηγίες της ανεξάρτητης αρχής και έχει να κάνει με το τι θα γίνει την 1η Ιανουαρίου 2027
Καθώς η δέσμευση για πολλούς κωδικούς θα εκπνεύσει πάνω στις γιορτές των Χριστουγέννων, η αγορά θα βρεθεί αντιμέτωπη με το «λεφέ του ελατηρίου. Από την 1.1.2027 οι τιμοκατάλογοι θα είναι ξανά πλήρως ελεύθεροι, με ορατό τον κίνδυνο για ένα νέο, απότομο κύμα ανατιμήσεων.

“Τα στοιχεία του Ιουνίου (πληθωρισμός στην Ελλάδα στο 4,4% (σήμερα διάβασα 3,9%;;;; έναντι 2,8% στην Ευρωζώνη, με το μοσχάρι στο +15,6% και την ενέργεια στο +24,6%) επιβεβαιώνουν ότι ο πληθωρισμός δεν υποχωρεί ουσιαστικά, αλλά σταθεροποιείται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα”
Χωρίς δομικές παρεμβάσεις στο λειτουργικό κόστος, στα logistics και στην ενίσχυση του καθαρού ανταγωνισμού, οι εθελοντικές συμφωνίες κινδυνεύουν να λειτουργήσουν ως ένα επικοινωνιακό προπέτασμα καπνού.
Πιστεύω ότι ακόμα μια φορά, η αγορά θα ισορροπήσει ψηλά, οι δείκτες θα ευημερούν… η σχέση ΑΕΠ / δανείων θα μειώνεται με τον καταναλωτής να συνεχίσει να πληρώνει το μάρμαρο.
Εσείς τι πιστεύετε; Γράψτε μου στα σχόλια στο LinkedIn

