Όταν οι στόχοι ανεβαίνουν και οι χρόνοι στενεύουν, τις περισσότερες φορές η αγορά δεν συγχωρεί τα λάθη, με αποτέλεσμα την «γκρίνια» από την διοίκηση που φέρνει σε δοκιμασία την λειτουργία της ομάδας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
“Δοκιμάζεται κάθε μέρα στην πράξη από τις αποφάσεις που παίρνουμε και κυρίως στον τρόπο που στεκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλον”
Κατά την γνώμη μου εκεί φαίνεται αν η ομάδα είναι πραγματική ή απλώς μια σειρά από ρόλους στο οργανόγραμμα. Στη δική μου πορεία μέχρι σήμερα και ειδικά σε περιόδους έντονης εμπορικής πίεσης, έμαθα κάτι πολύ σημαντικό.
Έβλεπα ότι όταν τα νούμερα δεν έβγαιναν και το άγχος χτυπούσε κόκκινο, η μεγαλύτερη ζημιά δεν ερχόταν από την αγορά, αλλά από τη σιωπή της ομάδας, από τα βλέμματα που απέφευγαν να με κοιτάξουν και από τα προβλήματα που δεν λέγονταν.
“Ήταν εκείνη η αίσθηση ότι ο καθένας παλεύει μόνος του εκείνη τη στιγμή και η επιλογή που είχαμε ήταν ξεκάθαρη ή θα πιέζαμε περισσότερο ή θα ερχόμασταν πιο κοντά”
Δεύτερος δρόμος
Είναι πολύ σημαντικό να επιλέξουμε τον δεύτερο δρόμο και να μιλήσουμε ανοιχτά, ώστε να βάλουμε τα θέματα στο τραπέζι χωρίς ωραιοποιήσεις και να μοιράσουμε την ευθύνη που αναλογεί αλλά και τη στήριξη.
Κατά την γνώμη μου, δεν πρέπει να ζητάμε απλώς περισσότερη προσπάθεια αλλά να δίνουμε κατεύθυνση και νόημα σε αυτό που ζητάμε αλλά κυρίως να δίνουμε την παρουσία μας εκεί.
Έτσι η ομάδα δεν ενιωθεί ότι κρίνεται συνεχώς και συμμετέχει σαν μέρος όλου του εγχειρήματος.
Πιστεύω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αλλάξει το κλίμα να επανέλθει η εμπιστοσύνη και να δείξουμε την διάθεση ότι το δύσκολο θα το αντέξουμε μαζί.
Η πίεση είναι μέσα στην καθημερινότητα μας και πάντα θα την έχουμε. Το σίγουρο είναι ότι οι ομάδες δεν διαλύονται από την πίεση.
Διαλύονται όταν νιώθουν μόνες μέσα σε αυτήν, και είναι καθήκον μας να την προστατεύουμε.
